کودکان بزرگ

همیشه با دیدن بچه هایی که بیشتر از سن شان می فهمند غمگین می شوم. چرا

که وقتی بچه ای معنای فقر ، طلاق ، ازدواج مجدد ، در به دری ، تنهایی و خیلی دیگر از

بد بختی های زندگی آدم بزرگ ها را می فهمد یعنی که زندگی، او را فرسنگ ها از

کودکی و بی فکری های متداولش دور کرده است.

یعنی که اگر بخواهد هم نمی تواند مثل بچه ها رفتار کند...و این وصف ساده ای نیست.

زیرا به ندرت پیدا می شود کسی که بداند چه طور می شود با کلام ، رنج های چنین

کودکانی را تسکین داد. چرا که آنان بیشتر از هر چیز به صداقت ، همدردی و حضور نیاز

دارند... و  اطمینان از اینکه در برابر دشواری های زندگانی شان تنها نیستند...

خردسالی هر کس ، مثل دیگر ادوار زندگانی او همواره با مشکلاتی رو به رو است...

با این تفاوت که کودکان شناخت و تجربه ای نسبت به توانایی های خود،معجزات گذشت

زمان و  نهایتاً یاری خداوند ندارند...سه ابزاری که اگر نبودند هیچ کدام از ما به فراخور

افکار و اعتقاداتمان قادر به حل بحران های زندگانی مان نبودیم...

 آینده ی (کودکان بزرگ) در گرو درس هایی است که از همین دوران نامتوازن می گیرند

و این لزوماً به معنای خوشبختی نیست... زیرا گاهی چنان روح و روان کودک تخریب

می شود که اگر حوادث بزرگ سالی اش نیز رنگ خوش بختی داشته باشند،(احساس)

خوش بختی نمی کند...

مهم نیست که نسبت هر کدام از ما با کودکان بزرگ چگونه است. قوم و خویش،دوست،

همسایه ، همکلاسی یا هر نسبت دیگری...ما مسئولیم!

وَمَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعًا (بقره/۲۱۳).

و هر کس انسانی را نجات دهد،بشریت را نجات داده است...

/ 21 نظر / 38 بازدید
نمایش نظرات قبلی
محمد

فکر می کنید واقعاً کودکی که چنین شرایطی را می گذراند می توان در بزرگسالی پدر و مادر خوبی باشد؟

محمد

در جواب آقای صادقی باید بگویم که هر کس یک لیسانس مشاوره گرفت که مشاور روان شناس نمی شود گاهی افراد عادی خیلی بهتر مشاوره می دهند.من خودم سر کنکور کارشناسی به یک مشاور تحصیلی مراجعه کردم به من می گفت یک شهرستان دور افتاده انتخاب کن که از خانواده جدا بشی و مرد بیای ، اینجوری مبجور نیستی درس هم زیاد بخونی!

توحید

سلام برادر هم دردی و صحبت ابزاری هستند که در مقابل تاثیر مثبت، تاثیر منفی نیز دارند. اگر صحبت با این افراد حس ترهم و دلسوزی در بر داشته باشد، مخرب اند. اما در کل صحبت کردن بهترین شیوه برای بیان مشکلات است.

نگار

سلام وبلاگ خیلی خوبی دارید دو سه مطلب آخرتان را خواندم و لذت بردم[گل]

vida

سلام وخسته نباشی . قلب مهربانی داری که امیدوارم خداوند مهربان هم همه مهربانیش را بر تو ارزانی دارد .موفق باشی

مرتضی

سلام مطلب بسیار قشنگ و درستی بود الحمدلله همیشه مهربان تر از پیش هستید.دیگر اسمم را پایین نظرم ننوشتم که بگویید آن بالا قسمتی هست به اسم نام که باید اسمت را آنجا بنویسی![نیشخند]

مرتضی

قبلا از کامپیوتر مشترک با برادرم استفاده می کردیم و سیستم حافظه نگه می داشت و خیلی وقت ها اسم هایمان اشتباهاً جا به جا در وبلاگ هایی که نظر می دادیم می آمد برای همین من همیشه اسمم را پایین می نوشتم .

مرتضی

عنوان کودکان بزرگ را که خواندم یاد عبارت کودک درون افتادم و از برادرم هم که گفتم بد نیست این را بگویم. برادر زاده ام اکثرا در خیابان مشغول فوتبال بازی کردن است پدرم می گوید همه کودک درون دارند این کودک بیرون [خنده]

ستاره

ca va bien?[سوال]

توحید

توضیحا ترحم صحیح میباشد. [لبخند]