تا کجا به زخم رهایمان کنند

1-در این دنیای عجیب و غریب هر چه که بیشتر زمان صرف می کنم بیشتر در می یابم

که داستان زندگی در جایی به دور از قیل و قال زندگی های ما دارد رقم می خورد.

گاهی که به همزمانی بعضی از رویدادها دقت می کنم فارغ از نتایج به ظاهر خوب یا

بدشان به معنای واقعی از درک عاجز می شوم...

2- شعرهایت که عرفانی می شوند ،خداوند دارد علاقه ات به ریا را که در خواندن اینجا و

آنجای شعرها متبلور می شود می سنجد و عمق امانت داری ات را در نگاه داری

درونیات...به جد معتقدم که خواندن شعرهای عرفانی برای دیگران به همان میزان که

ثواب نیوشاندن عشق به مستمع را در بر دارد از منیّت یا عبودیّت شاعر نیز راز

می گشاید...

حکایت آتشی است که درون نهادنش عذاب است و بیرون فکندنش ناصواب.

3-گربه ای یک چشمش آسیب دیده بود و از آن اشک و خون می آمد...آنقدر با عقل

کلنجار رفتیم که رفت...تا کجا به زخم رهایمان کنند...

 

/ 0 نظر / 33 بازدید