هورمزد یعقوبی نژاد

آدمی در عالم خاکی نمی آيد به دست

                                                   عالمی ديگر ببايد ساخت وز نو آدمی

واقعآ حافظ شعر زيبايی سروده است. احساس می کنم جامعه زمان حافظ بی شباهت به جامعه ما نبوده است. . رفتارهای بدی که هيچ گونه توجيهی ندارند و قابل اصلاح نيستند يا بهتر بگويم نمی توانيم آنها را تغيير دهيم. همه ی ما از اين رفتارها آزرده ايم اما کاری از دستمان ساخته نيست. گاهی اوقات قانون هم توان مقابله با اين ناهنجاری ها را حتی با استفاده از تنبيه ندارد چه رسد به نصيحت. اگرخوب به اطرافمان دقت کنيم درمی يابيم که افراد به راحتی قانون شکنی می کنند و گاهی از تخلفات خود  لذت می برند و به آن  افتخار می کنند.  بسيار از مردم به قانون گريزی روی آورده اند. اين يکی از بزرگ ترين بلايايی است که گريبان گير جامعه ما شده است.و راه حلی برای ان به نظر نمی رسد. بسياری از انديشمندان فرهنگ سازی را تنها راه مقابله می دانند اما هيچ کدام تعريف واحد و واضحی برای آن ارائه نکرده اند و حتی در بعضی موارد خود آنها هم از درک مفهوم دقيق آن عاجزند. امروزه بوسيله ی بسياری از ابزار ها و اهرم های تبليغاتی  و رسانه ای سعی می شود فرهنگ نادرست مردم اصلاح گردد. اما اگر واقع بينانه تر به اين قضيه نگاه کنيم. و اگر نقش آنها را انکار نکنيم اين را هم نمی توانيم بگوييم که موفقيت آميز بوده است. برای مثال برای اصلاح فرهنگ رانندگی در کشورمان تلاش های گسترده ای صورت گرفته است و بی تاثير هم نبوده اما تاثير بسزايی هم نداشته است. و روزانه شاهد تخلفات بيشماری هستيم . من در اين مورد با نظر حافظ شاعر گرانقدر ايران زمين که يکی از سرمايه های ارزشمند و جاويدان  اين مرز و بوم است هم عقيده ام . و معتقدم برای اصلاح جامعه به وسيله ای  قوی تر از فرهنگ سازی و... نياز است. حافظ می گويد بايد جامعه از نو ساخته شود . درست اما اگر جامعه نو سازی شده شبيه جامعه امروز ما يا حتی بدتر از آن بود آن وقت چه بايد کرد؟ آيا باز هم بايد جامعه را از نو ساخت؟ اصلآ نوسازی جامعه و ساختن مجدد آن امکان پذير است ؟ چگونه؟ آيا حافظ راهی برای اين کار سراغ داشته است؟

موضوع مطلب :
ارسال شده توسط هورمزد یعقوبی نژاد در ساعت ٤:۱۸ ‎ب.ظ | نظرات شما ()