هورمزد یعقوبی نژاد

آيا تا به حال به اين موضوع فکر کرده ايد که  اکثرما ايرانی ها غم را به شادی ترجيح می دهيم ،  به جای  گفتن و خنديدن دائمآ به فکر فرو می رويم. آه می کشيم و...

اکثر ما آهنگ های غمگين گوش می دهيم . و با آهنگ های شاد رابطه خوبی نداريم.

اگر کسی زياد بخندد می گوييم ديوانه است، الکی خوش است و...

ولی اينطور نيست . چرا نبايد شاد باشيم.  مگر خنديدن چه ضرری دارد که دئمآ بايد غمگين  باشيم . با هر کس که صحبت می کنيد می گويد دلم گرفته ، حوصله ندارم.  دليل تمام اين مسائل مربوط به خود ماست. اگر مشکلات را برای خود بزرگ نکنيم . اگر سعی کنيم با توکل به خداوند و اعتماد به نفس مشكلات را يكی پس از ديگری پشت سر بگذاريم. ديگر دليلی برای افسردگی و ناراحتی وجود ندارد. ما بايد اين كار را در تمام جامعه  گسترش دهيم، بايد سعی كنيم غم را در جامعه ريشه كن كنيم تا جامعه ای شاداب و به دور از افسردگی ها داشته باشيم.

 

بياييد زندگی را آنطور كه می خواهيم بسازيم.

 

هورمزد يعقوبی نژاد  ۱۵/۶/۱۳۸۲

موضوع مطلب :
ارسال شده توسط هورمزد یعقوبی نژاد در ساعت ٢:٠٦ ‎ب.ظ | نظرات شما ()