هورمزد یعقوبی نژاد

آيا تا به حال به اين موضوع دقت کرده ايد . که اگر برايمان ده بار سرود ملی کشوری را بخوانند هيچ احساسی به ما دست نمی دهد. ولی وقتی سرود ملی کشورمان را می شنويم احساس شادمانی و غرور می کنيم. وقتی پرچم ايران را بر افراشته می بينيم با خود می گوييم  اين هويت ملی ماست ، اين پرچم ايران ماست که برافراشته شده است. وقتی اشعار مولانا را می خوانيم با خود می گوييم اين زبان مادری ماست که اينگونه جهان را به تامل واداشته است. وقتی به تاريخ و تمدن مان می نگريم. می توانيم با غرور فرياد بزنيم که ايرانی هستيم.ما می توانيم جهان را با شعر و ادب تصرف کنيم.و به جهانيان بگوييم.  ماييم که از خاک برافلاک نشانديم. خاک عرب از مشرق  اقصا گذرانديم. وز ناحيه غرب به افريقيه رانديم.دريای شمالی را بر شرق نشانديم. وز بحر جنوبی به فلک گرد فشانديم.

ايرانی بمانيد.*

هورمزد يعقوبی نژاد ۲۸/۵/۱۳۸۲

موضوع مطلب :
ارسال شده توسط هورمزد یعقوبی نژاد در ساعت ۱۱:۱٠ ‎ق.ظ | نظرات شما ()